Kulağına Küpe Olmak ile İlgili Hikaye

Aşağıda kulağına küpe olmak ile ilgili hikaye kısaca olarak ele alacağız.

Dedem her zaman bize en güzel hikayeleri seçerek anlatır ve hayatı öğretirdi. Sağlığında torunları olarak onun etrafında toplanarak o güzel hikayelerini dinlerdik. Şimdi zaman zaman o günleri hatırlarken, dedemin hikayeler anlatırken nasıl da heyecanlandığını gözümün önüne getirir kendi kendi gülerim.

Dedemin nasihatlerini de hatırlarım. Aile olmak, çocuk yetiştirmek, büyüklere saygılı olmak, yardımlaşmak konularında her zaman bizi öğütlerdi. Şimdiler insanların birbirinden uzaklaşmak için bahanelerin bulması, zor durumda olanları gördüklerinde yüzlerini çevirmeleri beni dedemin dizinin dibinde oturduğum günlere götürmektedir.

İnsanların yardımlaşma duygusundan çok uzak olmaları, kendilerini düşünmeleri ve buna göre bir dünya inşa etmeleri artık şehir hayatının yaşanılmaz olduğunu ortaya koymaktadır. Dedem, insanlar yardımlaşmayı ve birbirine olan sevgilerini kaybettiklerinde ve unuttuklarında buz şehirler oluşur derdi. Bu söz benim kulağıma küpe olmuştu.

Hep öyleydi. Ailede, işte, okulda, sosyal hayatta insanların gönüllerinin birbirinden uzak olması buz alanların ve buz şehirlerin oluşması anlamına geliyordu. Buzda yol almak oldukça zor oluyordu. Bu da insanların birbirine yabancılaşması anlamına geliyordu. Yabancılaşmak insanları insanlıktan da çıkarıyordu. Bu nedenle toplumda huzursuzluk oluyordu.

Ah benim iyi niyetli, iyi kalpli gönlü güzel dedem. Şimdilerde bu insanların hallerini görse şehirden kaçıp gider, buralarda duramazdı. Çünkü dedem samimi, sıcak kanlı bir adamdı.

Kulağına Küpe Olmak ile İlgili Hikaye Hakkında Yorumlarınızı Aşağıdan Hemen Yazabilirsiniz.

 

 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.