İlkbahar ile İlgili Hikaye

Aşağıda ilkbahar ile ilgili hikaye kısaca olarak ele alacağız.

İnsanların hep mutlu olmasını isterim. Zaman insanları halden hale sokuyor. Bunu tecrübe ettim. Zaman bir ilaç gibi tükeniyor ve tüketiliyor. Hayatımı hep bir zaman çizgisi üzerinde yaşadım. Bütün bunları düşünürken, annem kapıdan içeri girdi. Bahçeye gelmemi söyledi. Birlikte aşağıya bahçe katına indik.

Salondan bahçeye çıktığımızda annem gözlerimi kapattı. Sana bir sürprizim var, dedi. O zamana kadar anlayamadığım gibi şimdi de tahmin etmeye çalışıyordum. Acaba ne olabilirdi. Birkaç adım yürüdük. Bugün hava güneşliydi, güneş yüzümü yakmaya başlamıştı. Anne dedim güzel kokular geliyor.

Sanırım zamanı geldi dedi ve gözlerimi açtı. Karşımda bahçenin en sevdiğim köşesinde açan papatyalar vardı. Etraf bembeyaz ve güzel tonlu bir sarıydı. Ah işte ilkbahar şimdi geldi, dedim. Annem benim ilkbahar mevsimine ve papatyalara olan zaafımı çok iyi biliyordu. Bahçenin her zaman kitap okuduğum köşesinde böyle bir güzellik görmem, bana bir lütuf oldu.

Annem beni tanıyordu. Her anne çocuğunu bilir. Bu sürprizin doğrudan annemle ilgisi yoktu ama annem bana güzel bir hediye vermişti. Hem bahçeyi daha da sevdim hem bahar boyunca bütün kitaplarımı orada okuyup orada yazılar yazdım. Papatyalar kardeşim gibiydi. Sulamak, koklamak, seyretmek ilkbaharı görmek beni çocukluk duygularıyla dolup taşırıyordu.

İlkbahar ile İlgili Hikaye Hakkında Yorumlarınızı Aşağıdan Hemen Yazabilirsiniz.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.